we noemen het de holocaust

want massamoord, dat klinkt zo hard

‘een donkere bladzijde’ in de geschiedenis

in werkelijkheid was het pikzwart

 

we hebben het over razzia’s

waar gezinnen uit elkaar gerukt

praten over anti-semitisme

waar een volledig volk werd onderdrukt

 

we spreken over deportatie

want dodenreis , dat klinkt zo wrang

we verzanden in termen, begrippen en woorden

want de werkelijkheid, die maakt ons bang

 

we gedenken de gezichten, de namen, verhalen

vieren het moment van ‘eindelijk vrij’

we herdenken in beelden, symbolen en kransen

doen liever niet aan reflectie

dat komt te dichtbij

 

we noemen het de holocaust

een beladen woordje, vol met pijn

maar dat spel je dus gewoon als massamoord

en ja, dat klinkt misschien niet fijn

 

maar als we echt iets willen leren

van deze gruwelijke geschiedenis

dan begint ‘opdat we nooit vergeten’

bij het benoemen van wat het is